سینما ۲۲ بهمن رشت با یک اختلاف حقوقی و به دنبال حکم مرجع قضایی، فعلاً تعطیل شده، سینمایی که ساخت آن به سال ۱۳۴۵ بازمی‌گردد و با ظرفیت حدود ۸۵۰ نفر، نزدیک به شش دهه یکی از مهم‌ترین مراکز سینمایی رشت و گیلان بوده است.
عصرکاسپین/من به عنوان یک خبرنگار و شهروند رشت، معتقدم در این ماجرا باید میان اختلاف حقوقی مالکین و منافع عمومی شهر تفکیک قائل شویم.
مالکیت و اختلافات حقوقی، مسیر و مرجع قانونی خود را دارد و هیچ‌کس نباید جای دستگاه قضایی درباره آن قضاوت کند. اما هم‌زمان نمی‌توان از کنار این واقعیت گذشت که سینما ۲۲ بهمن برای شهروندان رشت هویت فرهنگی و خاطرات چند نسل است.
حافظه یک شهر در میدان‌ها، بازارها، خانه‌های تاریخی، سالن‌های سینما، تئاترها، کتابفروشی‌ها و مکان‌هایی شکل می‌گیرد که مردم در آنها زندگی اجتماعی خود را تجربه کرده‌اند.
برای بسیاری از مردم رشت، سینما ۲۲ بهمن فقط جایی برای دیدن فیلم نبوده ، بخشی از خاطرات نوجوانی، قرارهای خانوادگی، اولین تجربه سینما رفتن و خاطرات فرهنگی چند نسل از شهروندان این شهر بوده است.
حالا پرسش جدی این است:
اگر چنین مکان‌هایی را یکی‌یکی از دست بدهیم، از هویت فرهنگی رشت چه باقی می‌ماند؟
نباید اجازه دهیم تعطیلی موقت به حذف دائمی تبدیل شود
آنچه امروز درباره سینما ۲۲ بهمن مطرح است، تعطیلی به دلیل اختلاف حقوقی میان مالکان است. مدیر سینما نیز ابراز امیدواری کرده که تا زمان تعیین تکلیف نهایی، امکان ادامه فعالیت فراهم شود و نسبت به خطر تعطیلی طولانی‌مدت یا تغییر کاربری هشدار داده است.
این نگرانی را باید جدی گرفت.
زیرا تجربه شهرهای مختلف نشان داده است که گاهی یک مجموعه فرهنگی ابتدا موقتا تعطیل می‌شود، سپس فعالیت آن متوقف می‌ماند و در نهایت، کاربری فرهنگی آن برای همیشه از بین می‌رود.
رشت نباید اجازه دهد چنین سرنوشتی برای ۲۲ بهمن رقم بخورد.
به باور من، شهرداری و شورای شهر رشت نباید در برابر چنین موضوعی صرفاً تماشاگر باشند.
بدیهی است شهرداری نمی‌تواند و نباید در اختلاف مالکیتی یا روند قضایی دخالت غیرقانونی کند، اما می‌تواند در جایگاه مدیریت شهری و متولی بخشی از منافع عمومی شهر، پیگیر حفظ کارکرد فرهنگی این مجموعه باشد.
رشت بارها به عنوان شهری با پیشینه فرهنگی و اجتماعی ویژه معرفی شده است.
اما شهر فرهنگی بودن فقط یک عنوان زیبا نیست، بلکه
فرهنگ زمانی معنا دارد که برای حفظ مکان‌ها، خاطرات و نهادهای فرهنگی شهر هزینه و برنامه داشته باشیم.
اگر امروز درباره سینما ۲۲ بهمن سکوت کنیم، فردا ممکن است درباره یک سالن تئاتر، یک کتابفروشی قدیمی، یک بنای تاریخی یا یک فضای فرهنگی دیگر همین سؤال را بپرسیم.