عصر کاسپین /سارا شاد ؛ چرا در رشت، پروژه‌های شهری قبل از اجرا واقعا درست کارشناسی نمی‌شوند؟ چرا هر بار باید بعد از صرف میلیاردها تومان، تازه بفهمیم که یک طرح کارایی لازم را نداشته. پل‌هایی که قرار بود گره ترافیک را باز کنند، امروز خودشان به بخشی از مشکل تبدیل شده‌اند. سؤال ساده است: […]

عصر کاسپین /سارا شاد ؛ چرا در رشت، پروژه‌های شهری قبل از اجرا واقعا درست کارشناسی نمی‌شوند؟
چرا هر بار باید بعد از صرف میلیاردها تومان، تازه بفهمیم که یک طرح کارایی لازم را نداشته.
پل‌هایی که قرار بود گره ترافیک را باز کنند، امروز خودشان به بخشی از مشکل تبدیل شده‌اند. سؤال ساده است: این پروژه‌ها بر اساس چه مطالعاتی اجرا شدند؟ آیا اصلا تحلیل دقیق ترافیکی وجود داشته، یا فقط تصمیم‌گیری‌های عجولانه و نمایشی جای آن را گرفته؟
واقعیت تلخ این است که در بسیاری از موارد، اقدام کردن جای درست اقدام کردن را گرفته است. پروژه تعریف می‌شود، بودجه صرف می‌شود، افتتاح هم انجام می‌شود اما نتیجه! تغییری که مردم در زندگی روزمره‌شان احساس کنند، وجود ندارد.
این یعنی هدررفت منابع، یعنی اتلاف زمان.
ترافیک، یک مسئله پیچیده است ، با یک پل و یک پروژه نمایشی حل نمی‌شود. وقتی شبکه معابر، حمل‌ونقل عمومی و الگوی تردد به‌صورت یکپارچه دیده نشود، نتیجه همین می‌شود که امروز شاهد آن هستیم، پروژه‌هایی پرهزینه با اثرگذاری حداقلی.

سؤال اینجاست:
چه کسی پاسخگوی این تصمیم‌هاست؟
چه نهادی مسئول این حجم از آزمون و خطاست؟
شهروندان رشت حق دارند بدانند چرا پیش از اجرای پروژه‌ها، نظر کارشناسان مستقل جدی گرفته نمی‌شود. چرا شفافیتی در فرآیند تصمیم‌گیری وجود ندارد؟ و چرا هیچ‌وقت مسئولیت نتایج ضعیف به‌طور جدی پذیرفته نمی‌شود؟
رشت دیگر تاب این مدل مدیریت را ندارد.
مدیریتی که به‌جای برنامه‌ریزی دقیق، به تصمیم‌های عجولانه تکیه دارد.
اگر قرار است تغییری رخ دهد، باید از همین‌جا شروع شود: پایان دادن به پروژه‌های بدون پشتوانه کارشناسی و آغاز یک مسیر مبتنی بر علم، شفافیت و پاسخگویی.